Χλωροδεϋδρομεθυλτεστοστερόνη

Η Χλωροδεϋδρομεθυλτεστορίνη ασκεί τις αναβολικές της επιδράσεις συνδέοντας με τους ανδρογόνούς υποδοχείς στο μυϊκό ιστό. Αυτό προάγει τη σύνθεση πρωτεΐνης, οδηγώντας σε αυξημένη ανάπτυξη μυών και δύναμη.

Σε αντίθεση με το τεστοστερόνη, η CDMT είναι ένας 17α-αλκυλιέστος στυροειδής, ο οποίος επιτρέπει την προφορική βιοδιαθεσιμότητα αλλά επίσης αυξάνει τον πιθανό ηπατοτοξικό κίνδυνο. Δεν αρωματίζεται σε οιστρογόνη, ελαχιστοποιώντας τη διατήρηση νερού και το κίνδυνο γυναικομανίας. Οι χρήστες αναφέρουν ότι το σύνθετο διαθέτει υψηλότερο αναβολικό προς ανδρογόνες λόγο από πολλούς άλλους στυροειδή, συμβάλλοντας στην δημοτικότητά του σε κύκλους οικοδόμησης λευκής μάζας.

Η CDMT εμφανίζει σημαντική αγωγιμότητα δεσμού με το Sex Hormone-Binding Globulin (SHBG), μειώνοντας τα επίπεδα ελεύθερου τεστοστερόνης. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τη συνολική ορμονική ισορροπία και απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό κύκλου και θεραπείας μετά τον κύκλο.

Οι χρήστες αναφέρουν κυρίως την έρευνα της Χλωροδεϋδρομεθυλτεστορίνης για τις ιδιότητες κόψιμου και επανασύνθεσης. Συχνά χρησιμοποιείται κατά περιόδους όπου η απώλεια λίπους προτεραιοποιείται ενώ στοχεύεται στη διατήρηση λευκής μυϊκής μάζας.

Οι αθλητές συνήθως εκτελούν κύκλους CDMT για να ενισχύσουν τις κερδισμένες δυνάμεις χωρίς σημαντική διατήρηση νερού ή αύξηση του σωματικού λίπους. Ενώ οι κύκλοι μάζας είναι λιγότερο συνηθισμένοι, μερικοί χρήστες αναφέρουν τη συνδυασμένη χρήση με άλλα σύνθετα για συνεργατικά αποτελέσματα. Χρησιμοποιείται επίσης κατά καιρούς ως συμπληρωματική θεραπεία κατά την περίοδο μετά τον κύκλο (PCT) για να βοηθήσει στη μετρίαση της απώλειας μυών.

Η CDMT δεν χρησιμοποιείται συνήθως ως πρωτεύον σύνθετο ενίσχυσης δύναμης λόγω της διαθεσιμότητας πιο ισχυρών επιλογών· ωστόσο, η ικανότητά της να ενισχύει τη σύνθεση πρωτεΐνης συμβάλλει σε ορατές βελτιώσεις στην παραγωγή δύναμης με την πάροδο του χρόνου. Η έρευνα υποδεικνύει ότι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποκατάσταση από έντονη προπόνηση.

Οι ενδιάμεσοι χρήστες συνήθως εκτελούν κύκλους Χλωροδεϋδρομεθυλτεστορίνης από 30-60 mg ανά ημέρα για διάρκεια 8–12 εβδομάδες. Οι προχωρημένοι αθλητές μπορεί να αυξήσουν τη δόση σε 75 mg/ημέρα, αλλά αυτό γενικά δεν συνιστάται λόγω του αυξημένου κινδύνου ηπατοτοξικότητας.

Τα μήκη κύκλου θα πρέπει σπάνια να υπερβαίνουν τις 12 εβδομάδες για ελαχιστοποίηση της ενόχλησης του ήπατος. Ένας κοινός πρωτόκολλο περιλαμβάνει την έναρξη με 30 mg/ημέρα για τις πρώτες δύο εβδομάδες, ακολουθούμενη από αύξηση σε 40-50 mg/ημέρα για το υπόλοιπο διάστημα. Η θεραπεία μετά τον κύκλο (PCT) είναι ουσιώδης μετά έναν κύκλο CDMT.

Η παρακολούθηση εργαστηριακών εξετάσεων αίματος είναι κρίσιμη καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων ενζύμων ήπατος και προφίλ λιπιδίων. Οι κύκλοι συχνά συνδυάζονται με μη αρωματιζόμενα σύνθετα όπως Trenbolone Acetate ή Primobolan για ενίσχυση συνεργατικών αποτελεσμάτων, αλλά αυτό απαιτεί προηγμένη γνώση φαρμακολογίας και πιθανής διαχείρισης παρενεργειών.

Η Χλωροδεϋδρομεθυλτεστορίνη είναι ένας 17α-αλκυλιέστος στυροειδής, καθιστώντας την ηπατοτοξική. Οι χρήστες αναφέρουν πιθανές αυξήσεις στα επίπεδα ενζύμων ήπατος με παρατεταμένη ή υψηλή δόση.

Συνηθισμένες παρενέργειες περιλαμβάνουν ήπια ακμή, αυξημένη επιθετικότητα και καταστολή της φυσικής παραγωγής τεστοστερόνης. Πιο σοβαρές παρενέργειες, αν και λιγότερο συχνές, μπορεί να περιλαμβάνουν χολεστάσιση (αποφράσεις χολής). Συνιστάται έντονα οι χρήστες να είναι άνω των 21 ετών και να έχουν προϋπάρχουσα υγεία ήπατος.

Θεραπεία μετά τον κύκλο (PCT) με SERMs όπως Clomiphene Citrate ή Nolvadex είναι κρίσιμη για την αποκατάσταση φυσικών επιπέδων τεστοστερόνης. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αίματος πρέπει να διεξάγονται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά έναν κύκλο για παρακολούθηση της συνολικής υγείας. Η μακροπρόθεσμη χρήση CDMT χωρίς επαρκή PCT μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ορμονικές ανισορροπίες.

Mechanism of action

Το Chlorodehydromethyltestosterone δεσμεύεται στους αγγειοαυξουστικούς υποδοχείς, αυξάνοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών και προωθώντας την ανάπτυξη μυών· η 17α-αλκυλοποίηση του επιτρέπει βιοδιαθεσιμότητα από στόμα αλλά ενισχύει τον κίνδυνο ηπατοξικότητας ενώ εμφανίζει ελάχιστη αρωματοποίησης.